ژنیوس

ژنهای مفقود عامل اگزوما هستند...

متخصصان ژنتیک دانشگاه ناتینگهام  درگیر تحقیقاتی هستند که به توضیح این مطلب کمک میکند که چرا برخی از مردم از بیماریهای مزمن پوستی اگزوما (پسوریازیس) رنج میبرند.

نتایج این تحقیق در ژورنال ماهیت علم ژنتیک (Nature Genetics) به چاپ رسیده، که نشان دهنده این است که افرادی که فاقد ژنهای LCE3C  وLCE3B  هستند، بیشتر تحت اثر مواجه شدن با عارضه اگزوما میباشند. این ژنها وقتی ظاهر میشوند که بخشی از پوست بدن آسیب دیده باشد. در غیاب این دو ژن، پوست در برابر آسیبها و التهاب بی دفاع میماند که خود باعث بوجود آمدن این بیماری پوستی ناخوشایند میشود.  

John Armor پروفسور ژنتیک انسانی در انستیتوی ژنتیک به همراه دانشجوی محقق Emma Dannhauser به بررسی و اندازه گیری دقیق تعداد ژنها پرداختند.

پروفسور آرمور میگوید: "شمارش دقیق تعداد ژنها از لحاظ فنی امری بسیار مشکل، اما جهت تشخیص این نوع بیماریهای پوستی امری ضروری است. گزارشات جدید حاکی از مشاهده افزایش تعداد نمونه هایی از اختلال درتعداد ژنهاست .نکته جالب توجه این است که در میان مردم انگلستان فقدان این ژنها معمول تر از داشتن آنهاست.

حدود 30% از افراد مبتلا به اگزوما، دارای زمینه ارثی هستند. اهمیت عامل وراثت در اگزوما مدتهاست شناخته شده است. اما اخیرا دانشمندان به تازگی علت دقیق ژنتیکی این اختلالات که باعث بروز اگزوما میشوند را کشف کرده اند.

این تحقیقات، نتیجه مطالعه ای بین المللی به رهبری پروفسور  Xavier Estivill  در دانشگاه Pompeu Fabra بارسلونا با همکاری محققان دانشگاه های ناتینگهام،سنت لویس، سان فرانسیسکو میشیگان، سیاتل و...سایر دانشگاههای فرانسه، میباشد.

اگزوما یک نوع حساسیت پوستی رایج است که حدود 2% جمعیت انگلستان مبتلا به آن هستند و . این عارضه حالتی خشن و زبر (فلس فلس) در سطح پوست ایجاد میکند که با خارش شدید همراه است. اثرات آن بطور کلی در نواحی برجسته بدن مثل: آرنج و زانو و بطور عام تری روی پوست سر و اما ممکن است در سایر قسمتهای بدن هم بوجود آید.

در سال گذشته طی نتایج تحقیقاتی به رهبری پروفسور آرمور که  در Nature Genetics نیز به چاپ رسید، مشخص شد که خطر ایجاد عارضه اگزوما  در اثر دگرگونی در تعداد ژنهای دفاعی بتا (ß-defensin genes) میباشد. این ژنها به عنوان عامل التهاب پوست در پاسخ به عفونت شناخته شده اند. این تحقیق نشان داد افراد دارای رونویسی اضافی از ژن استعداد بیشتری در ابتلا به اگزوما دارند.

[درواقع وقتی ساختار دفاعی پوست دچار نوعی اختلال شود، طی آن به علت ایجاد نوعی حالت دفاعی در مقابل التهاب، واکنشی عکس نشان داده و خود سبب ایجاد عارضه ای شدیدتر به نام اگزوما میشود]

برگرفته از: http://www.medicalnewstoday.com/articles/137189.php